De concessie voor openbare werken is een overeenkomst met dezelfde kenmerken als een overheidsopdracht voor werken, maar waarbij een publiekrechtelijke of privaatrechtelijke concessiehouder zich verbindt tot de uitvoering van werken op eigen kosten. In ruil hiervoor wordt de concessiehouder het exploitatierecht toegekend. Een concessie gaat doorgaans gepaard met de betaling van een prijs of een vergoeding.

De toekenning van een concessie voor openbare werken geeft aanleiding tot een specifieke voorafgaande bekendmaking onder de voorwaarden bedoeld in de artikelen 123 e.v. van het koninklijk besluit van 8 januari 1996. Deze toekenning is gereglementeerd in het klassieke stelsel, maar niet in het stelsel van de speciale sectoren.

De concessie, die in België relatief weinig wordt gebruikt, is verwant met een beheersvorm waarbij de overheid de bouw en exploitatie van installaties (tunnels, autosnelwegen, pompstations, motels langs de autosnelwegen, …) aan een medecontractant delegeert. Deze installaties moeten beantwoorden aan de behoeften van de gemeenschap.